ads
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

برای مشاهده لیست علاقه مندی ها وارد شوید!

مشاهده محصولات فروشگاه

آشنایی با هنر چیغ بافی و کاملترین توضیحات در مورد آن

هنر چیغ بافی

یکی از صنایع دستی کاربردی ایران “چیغ بافی” نام دارد، که دیوارهی چادر و زیستگاه عشایر ایران است.

از آن جا که عشایر همواره چادر نشین بوده اند و چیغ، دیواره ی چادر آنها محسوب می شود، بنابراین می توان تاریخ آن را با تاریخ چادر نشینی یکی دانست.

در اصطلاح محلی به آن چیت بافی نیز می گویند.

چیغ از ورود گرما، سرما، خاک و باد جلوگیری می کند، و این بدین علت است که نی ها تو خالی است و در نتیجه مانند عایق عمل می کند. در مواقع بارندگی یا سرما، رطوبت هوا، باعث ازدیاد حجم نی ها شده و آنها به یکدیگر می چسبند و از ورود سرما یا باران جلوگیری می کنند.

 موی بز با داشتن لایه ای چربی، باعث عدم نفوذ قطرات باران می شود.

در موقع گرما و خشکی هوا، نیها انقباض (کاهش حجم پیدا کرده و راه را برای تردد هوا باز می گذارند، ضمن آن که موی بز دارای سایه ی غلیظ و سنگین بوده و سایه بان مناسبی محسوب می شود، در گل چیغ مانند دیوارهای دو جداره عمل می کند.

 مار و سایر حیوانات موذی با گزنده نمی توانند از موی بز عبور کنند.

مسکن عشایر آلاچیق نام دارد. به قسمت فوقانی (سقف) آلا می گویند که از موی بز بافته شده و به آن سیاه چادر می گویند و دیوارهی آن را چیغ می نامند.

مهم‌ترین ماده اولیه چیغ‌بافی، نوعی نی مردابی است كه حالتی تو خالی دارد و پس از تهیه از اطراف رود‌خانه‌ها یا مرداب‌ها، آن را با ابزار دست‌سازی شبیه كارد، می‌تركانند و از طول به چهار قسمت تقسیم می‌كنند. به طوری‌كه پهنای هر قسمت نزدیك به یك سانتی‌متر می‌شود. بعد از نخ پشمی ریسیده و رنگرزی شده‌ای كه گاه نیز آمیخته با موی بز است، برای بافت بهره می‌گیرند.

ابزار و وسایل‌مورد استفاده‌ در چیغ‌بافی‌از چند وسیله ساده‌و ‌ابتدایی‌نظیر داس، انواع كارد، سوهان، درفش‌، قیچی، سوزن‌و… تجاوز نمی‌كند و آنچه بیش‌تر به محصولات تولیدی زنان ارزش و اهمیت ‌می‌بخشد، مهارت‌و ذوق‌بافندگان استبافندگان، كه معمولا كار ریسندگی را نیز خودشان انجام می‌دهند، پشم حاصل از دام‌هایشان را با ابزار دستی ساده‌ای ریسیده و با استفاده از مواد رنگداری كه از طبیعت منطقه به دست می‌آید، رنگرزی می‌كنند و سپس، در مرحلهء تولید، طرح مورد نظر برای تهیه محصول را یا بخاطر داشته و به طور ذهنی آن را به قسمتهای متفاوت تقسیم نموده و هر نی را بر طبق آن می‌بافند و یا اینكه طرح را روی كاغذ ترسیم كرده و هر نی را روی نقشه نخ پیچی می‌كنند كه در مورد زنان چادر نشین حالت اول بیشتر صادق است .

این طرحها كه تماما اصیل و سنتی می‌باشند گوناگون و زیبا بوده و نقشهایی نظیر شیر ، آهو ، گوزن و … را شامل می‌شود . سپس نخ‌های پشمی و رنگین را بر روی قسمت‌هایی از هر نی‌كه به طور معمول 5/1 سانتی‌متر عرض دارد، می‌پیچند و پس از انجام این مرحله، كاری را كه بی‌شباهت به بافت حصیر پنجره نیست، شروع می‌كنند و حدود 32 عدد نی را به هم می‌بافند و حصیر كوچكی به وجود می‌آورند كه «دسته» نامیده می‌شود و سپس، شش دسته را دوباره به هم می‌بافند و در نهایت محصولی می‌سازند كه سه متر طول و 5/1 متر عرض دارد و در آن، نخ‌های رنگینی كه روی نی‌ها پیچیده شده، طوری كنار هم قرار می‌گیرد، كه نقشی بدوی، اما در عین حال چشم‌نواز و زیبا را به نمایش می‌گذارد.

چیغ دو نوع مصرف دارد یکی نو ساده و یک رنگ است مخصوص حفاظت بره های کوچک در فصول سرد سال که در قسمت گوشه یا پشت چادر برپا داشته و کف آن را با خس خاشاک میپوشانند تا بره ها و بزغاله ها بیمار نشوند.

نوع دوم آلاچیق است که دورتادور چادرسیاه میکشند و مانع ورود سرما و گرد و خاک بداخل چادر است.این نوع چیث ازنی و ترکه های باریک تهیه میشود و ساختن آن کار عده معدودی است که در این مهارت دارند.

گاه برای تزیین چیق از كانواهای رنگی نیز استفاده می کنند، ولی در قدیم از پشم های الوان جهت تزیین استفاده می کرده اند. نقوش روی چیغ، هندسی و ذهنی است.

شما در حال مشاهده آشنایی با هنر چیغ بافی و کاملترین توضیحات در مورد آن در پلتفرم خورشیدک هستید

تولید محتوا خورشیدک3
تولید محتوا خورشیدک3

ads
  • چنانچه دیدگاهی توهین آمیز باشد و متوجه اشخاص مدیر، نویسندگان و سایر کاربران باشد تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاه شما جنبه ی تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.
  • چنانچه از لینک سایر وبسایت ها و یا وبسایت خود در دیدگاه استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه در دیدگاه خود از شماره تماس، ایمیل و آیدی تلگرام استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاهی بی ارتباط با موضوع آموزش مطرح شود تایید نخواهد شد.
لینک کوتاه برای به اشتراک گذاری
دسته بندی محتوای سایت
0