ads
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

برای مشاهده لیست علاقه مندی ها وارد شوید!

مشاهده محصولات فروشگاه

انواع دستبافته های سنتی(2)

گبه بافی

یکی از صنایع دستی تزیینی – کاربردی ایران “گبه بافی” نام دارد. گبه نوعی زیرانداز است که در قسمت های جنوب و مرکز کشور و ایل قشقایی بافته می شود. بافت گبه شبیه به بافت قالی است ولی تفاوت آن در تعداد پودهای نازک، رنگ، طرح و ابعاد آن است. در بافت گبه تعداد پودهای نازک به ۲ الى ۳ پود می رسد، اما به جهت این که پرزها بلند گرفته می شود، دیده نمی شود. تفاوت دیگر در رنگ بندی و طرح آن است که در بافت گبه، حاشیه و نقوش طبق اصول متداول قالی بافی بافته نمی شود. ممکن است گبه ای حاشیه نداشته باشد و یا نقوش آن قرینه نباشد. به طور کلی می توان گفت: نقوش گبه مانند نقاشی کودکان است، ساده و بدون آلایش و الهام گرفته از طبیعت اطراف بافنده. گبه، ذهنی بافت است و بافنده آزاد است هر چه پیرامون خود می بیند و دوست دارد، در هر جای گبه که می خواهد ببافد. تفاوت دیگر گبه با قالی در رنگ بندی آن است. پشم های به کار رفته در بافت گبه، خود رنگ است. گبه عموما برای مصرف شخصی خود عشایر بافته می شده، ولی امروزه به خاطر نقوش خاص و ساده ی آن طرفداران زیادی پیدا کرده است. روش نگهداری آن حفاظت از بید، رطوبت مداوم، حرارت و آتش، اشعه ی مستقیم و مداوم خورشید، سفید کننده های شیمیایی و اشیای نوک تیز و برنده است و با آب ولرم و صابون قابل شستشو است. توضیح این که گبه ممکن است خودرنگ با رنگی باشد که طبع گبه خودرنگ از اصالت بیشتری برخوردار است.

دستبافته سنتی

گچمه بافی

یکی از صنایع دستی کاربردی ایران “گچمه بافی” نام دارد. گچمه بر روی دار گلیم بافی با تکنیکی خاص با افزودن الیاف رنگی به پودهای اضافی، در عرض گلیم و از شیرازه تا شیرازه و نگاره هایی با نقش های متصل، بافته می شود. پودهای اضافی طول های مختلفی دارد و از زیر یا رو چندین بار رد می شود. با عبور دادن پودهای معلق رنگی بر اساس طرح مورد نظر از بین تارها نقوش به وجود می آید. مواد اولیه ی مصرفي الياف رنگی پشم است. نقوش غالبا يکسان بوده و به شکل راه راه یا لوزی های به هم پیوسته است. این هنر در بین عشایر ایل قشقایی و استان ایلام رواج دارد. موارد مصرف و کاربرد آن مانند گلیم بوده و به عنوان زیرانداز، تهیه ی کیف، روتختی و دیگر مصارف محلى، کاربرد دارد. روش نگهداری آن حفاظت از بید، رطوبت مداوم، حرارت و آتش، اشعه ی مستقیم و مداوم خورشید، سفید کننده های شیمیایی و اشیای نوک تیز و برنده بوده و با آب ولرم و صابون قابل شستشو است.

دستبافته سنتی
دستبافته سنتی

زیلو بافی

یکی از صنایع دستی و از جمله زیراندازهای سنتی و زیبای ایران “زیلو بافی” نام دارد. زیلو نوعی کف پوش است که در گذشته از پشم یا پنبه بافته می شد، اما امروزه فقط از نخ های پنبه ای (نمره ی ۵) استفاده و اغلب به صورت دو رنگ (رنگهای متضاد) و دو رو و در ضمن ذهنی بافته می شود و از هر دو طرف قابل استفاده است . ابزار کار زیلو بافی مانند ابزار کار گلیم بافی عبارتست از سیخ، دفتین، چاقو و… و دارای دار عمودی است. برای تولید آن، ابتدا چله کشی با نخ پنبه ای یک رنگ صورت گرفته و سپس عمل پود گذاری صورت می گیرد.

مراکز تولید زیلو به طور عمده استان يزد (میبد، اشکذر و خرانق و یزد) و کاشان است. از آن جا که در بافت زیلو فقط از نخ پنبه ای (الیاف سلولزی) استفاده می شود، استفاده از آن در تابستان خنکی مطبوعی دارد. روش نگهداری آن حفاظت از رطوبت مداوم، حرارت و آتش، اشعه ی مستقیم و مداوم خورشید، سفید کننده های شیمیایی و اشیای نوک تیز و برنده است و با آب ولرم و صابون قابل شستشوی است.

از گذشته های دور تا به امروز بخشی از تولید زیلو در ارتباط با سنت وقف و پوشش و زیرانداز اماکن مذهبی همچون مساجد، تکایا، حسینیه ها و خانقاه ها بوده و این نوع زیلو دارای رنگ بندی سفید و آبی، سفید و مشکی، سفید و فیروزه ای است.

دستبافته سنتی
دستبافته سنتی
دستبافته سنتی

ژنده بافی

یکی از صنایع دستی کاربردی ایران “ژنده بافی” نام دارد. مراحل چله کشی و بافت آن شبیه به گلیم است با این تفاوت که فاصله چله ها به نسبت گلیم زیادتر بوده و بین ۱ تا 1/5 سانتیمتر است. به همان نسبت نخ چله نیز از ضخامت بیشتری برخوردار است. برای پود نیز از نوارهای باریک پارچه ای استفاده می کنند و برای خواباندن کامل این نوارهای پارچه ای از دفتین بهره می گیرند. برای ایجاد نقش از نوارهای رنگی یا مشکی پارچه ای استفاده می کنند. این دست بافته در استان قزوین بافته می شود و در گویش محلی به آن پلاس نیز اطلاق می کنند. گلیم ژنده به علت استفاده از چله و پود ضخیم دارای ضخامت و استحکام زیادی است. از آن جا که از مواد اولیه ی ارزان قیمت تهیه شده و بافت آن نیز سریع انجام می شود دارای قیمت پایینی است. نگهداری آن حفاظت از رطوبت دایمی و حرارت مستقیم آتش بوده و به راحتی با آب ولرم و شوینده های معمولی قابل شستشو است.

دستبافته سنتی
دستبافته سنتی

ساچیم بافی

یکی از صنایع دستی کاربردی ایران “ساچیم بافی” نام دارد. این دست بافته در روستای حسن كيف (مرکز بخش کلاردشت) و روستاهای اطراف آن نظیر شکرکوه و کوه پر بافته می شود. ساچیم بافی شباهت بسیار زیادی به جاجیم بافی دارد، و احتمالا تغییر کلام و لهجه باعث تغییر نام این دست بافته شده است. ساچیم بیشتر به مصرف زیرانداز (جهت روی فرش)، رختخواب پیچ، روتختی، رومیزی و… می رسد. ساچیم دارای نقوش افقی و ساده است و گاه مربع یا مستطیل های رنگی بر روی زمینه ی ساده آن دیده می شود، در بافت آن معمولا از پشم بهاره گوسفندان، دست ریس، خود رنگ و (گاهی رنگ شده) استفاده می شود. عرض ساچیم معمولا حدود ۴۰ سانتی متر بوده و با طول حدود ۱۰ متر بافته می شود، که پس از اتمام بافت، (بسته به نوع مصرف آن را به ۵ قسمت مساوی تقسیم کرده) و پهلوی یکدیگر می دوزند. نگاره های روی ساچیم به صورت مربع های کوچک و بزرگ در رنگ های مختلف است که به قول اهالی محلی، مانند ستاره های ریز و درشت در شب است. روش نگهداری و شست و شوی آن حفاظت از بید، رطوبت مداوم، حرارت و آتش، اشعه ی مستقیم و مداوم خورشید، سفید کننده های شیمیایی و اشیای نوک تیز و برنده است و با آب ولرم و صابون قابل شستن است.

دستبافته سنتی

گلیچ بافی

یکی از صنایع دستی کاربردی ایران گلیچ بافی” نام دارد. گلیچ یکی از دست بافته های سنتی کشورمان است که از قدمتی خاص برخوردار بوده و از آن جا که این دست بافته شبیه به گلیم است، شاید در اصطلاح محلی، آن را به این نام تلفظ کرده اند. تارهای گلیچ از نخ پنبه ای پرتاب، و پود آن از پشم های الوان است. ابزار کار گلیچ بافی، شبیه به دستگاه نساجی است ولی دست بافته، شبیه به گلیم بوده و از آن جا که با دستگاه نساجی بافته می شود، راندمان تولید بیشتر از تولید گلیم می شود و از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه تر است. روش بافت گلیچ، مانند پارچه بوده با این تفاوت که از نخ پنبه ای پرتاب برای تار استفاده کرده، سپس در موقع پود گذاری (به روش انگشتی) از پشم های الوان استفاده کرده و نقوش زیبایی چون اشکال هندسی ترکیبی در رنگ ها و طرح های مختلف بافته می شود. گلیچ به ابعاد سجاده، زیرانداز و پادری بافته می شود. شهرها و روستاهای شمالی استان سمنان به نام های اروست، فولاد محله، رضا آباد و چاشم تولید کنندگان این دست بافته ی زیبا است. روش نگهداری آن حفاظت از بید، رطوبت مداوم، حرارت و آتش، اشعه ی مستقیم و مداوم خورشید، سفید کننده های شیمیایی و اشیای نوک تیز و بوده است و با آب ولرم و صابون قابل شستشو است.

دستبافته سنتی
دستبافته سنتی

شما در حال مشاهده انواع دستبافته های سنتی(2) در پلتفرم خورشیدک هستید

ads
  • چنانچه دیدگاهی توهین آمیز باشد و متوجه اشخاص مدیر، نویسندگان و سایر کاربران باشد تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاه شما جنبه ی تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.
  • چنانچه از لینک سایر وبسایت ها و یا وبسایت خود در دیدگاه استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه در دیدگاه خود از شماره تماس، ایمیل و آیدی تلگرام استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاهی بی ارتباط با موضوع آموزش مطرح شود تایید نخواهد شد.

  1. رضا نعمتی گفته؛
    05:42 1401/03/11

    مثل همیشه عالی و کاربردی

  2. حبیب الله سعیدی گفته؛
    10:18 1401/04/04

    اکانت اینستا هم دارید؟

  3. علی رضا حسین زاده گفته؛
    19:30 1401/04/10

    مطالب بی نظیر بود

  4. پرویز نوری گفته؛
    18:42 1401/05/24

    بیشتری بنویسین لطفا

  5. احسان خمسه گفته؛
    08:06 1401/05/30

    مرسی از لطفتون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لینک کوتاه برای به اشتراک گذاری
دسته بندی محتوای سایت
0