ads
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

برای مشاهده لیست علاقه مندی ها وارد شوید!

مشاهده محصولات فروشگاه

انواع دستبافته های سنتی(7)

حوربافی

یکی از صنایع دستی تزیینی – کاربردی ایران “حوربافی” نام دارد و آن عبارت است از بافت و تهیه خورجینی کوچک برای حمل مواد غذایی، که معمولا از تکنیک بافت گلیم و یا قالی برای بافت این خورجین استفاده می کنند.

حور بافی بیشتر برای اسب (یا الاغ) بوده و وجه تسمیه ی آن نیز بدان علت است.

مواد اولیه ی آن عموما از پشم الوان برای پود، و نخ پنبه ای پر تاب و خودرنگ برای تار است و تعدادی منگوله برای زیبایی بیشتر کار، بدان می افزایند.

 روش نگهداری آن حفاظت از بید، رطوبت مداوم، حرارت و آتش، اشعه ی مستقیم و مداوم خورشید ، سفید کننده های شیمیایی و اشیای نوک تیز و برنده است و با آب ولرم و صابون قابل شستن است.

حوله بافی

یکی از صنایع دستی کاربردی ایران “حوله بافی” نام دارد.

رشته حوله بافی که دراصطلاح محلی به آن (تُو بافی و یا تون بافی) اطلاق می گردد.

بافت حوله تکنیک تافته و ساده است که با استفاده از الیاف جاذب الرطوبه طبیعی بافته می شود.

می توان از هنر- صنعت، حوله بافی در تولید حوله، روسری، شال و مانتوی خنک برای تابستان استفاده کرد.

مواد اولیه‌ی مورد استفاده در این بافت نخ پنبه ای است که به عنوان پود لابه لای چله تنیده می شود، این پود سپس توسط دفتین زده می شود و فرآیند بافت طی سه مرحله به انجام می رسد.

تو بافی روی دستگاه بافندگی چهاروردی تولید می شود و مهم ترین و برجسته ترین ویژگی این صنایع دستی بومی ایران انجام تمام مراحل آن با دست و پاست.

شیوه‌ی کار به این صورت است که ابتدا نخ های پنبه ای را به وسیله‌ی چرخ ریسندگی و چرخ ماسوره تهیه می کنند و سپس در یک فضای باز به وسیله تعدادی چوب نازک و هم اندازه چله کشی انجام می شود.

سپس چله را به دور یک چوب بزرگ و ثابت که نورد نام دارد می پیچند و در نهایت برای بافت باید نخ ها با ماکو از میان چله رد شود و بعد از هر بار ردکردن نخ، دنده یا دفتین را به سمت جلو و عقب می آورند که این کار  سبب کوبیده شدن نخ ها و بافت پارچه می شود.

از انواع نقوش به کار رفته در حوله بافی میتوان به: کُلو ، گِنتی ، چَپَر بافت ، جِناغی و ساده اشاره کرد. تولیدات مختلف حوله بافی شامل: انواع حوله دست و صورت و حمام، سفره نان، صافی، دستمال ،چادرشب ،شال سر، لُنگی و … می باشد.

طریقه ی نگهداری آن حفاظت از رطوبت دایم و اشیای نوک تیز بوده و با شوینده های معمولی قابل شستن است.

خرسک بافی

یکی از صنایع دستی کاربردی ایران “خرسک” نام دارد.

خرسک بافی، بافت نوعی فرش با پُرزهای بلند و درشت بافت است که بافت آن، با رنگ های بسیار محدود انجام می شود.

بافت قالیچه خرسک در روستای افتر، از زیبا ترین هنر های این منطقه است چون از مواد اولیه تا بافت و نقش نگارش آن، مسیر ویژه ای را طی می کند.

 در بافت سنتی آن، از رنگ طبیعی پشم استفاده می کردند. پُرز، تار و پود کلفت آن، از پشم است و از پود رو استفاده نمی شود. در گذشته، از آن به عنوان رو انداز استفاده می کرده اند. امروزه از این نوع بافت، برای تولید پادری و کناره در اندازه های مختلف استفاده می کنند. نقوش خرسک، معمولاً هندسی هستند و بافت آن، در روستای درتوجان رواج دارد.

این دستبافته ی ذهنی بافت که در زمرۀ بافته های داری گره دار و پرزدار است هم خانواده گبه محسوب می شود و سابقا در اکثر مناطق استانها (شهری، روستایی و عشایری) بافته و مورد استفاده قرار می گرفت.

مواد اولیه ی به کار رفته در این بافته داری، خامه ی پشم های محلی با پرزبلند است که معمولا در ۴ رنگ که بیشتر خود رنگ و طبیعی است بافته می شود.

 از ویژگی های این دستبافت می توان به سادگی در طرح و نقش و عدم قیچی کردن پرزهای اضافی نام برد.

عدم تراكم، رج شمار پایین، فقدان طرحها و نقوش پیچیده و سرعت در بافت از امتیازات این نوع فرش به حساب می آید.

گرچه این فرش ذهنی بافت، ساده و زمخت است اما این سادگی و زمختی زیبایی خاص خود را دارد. کاربرد آن نیز اکثرا در محل های پر تردد و شلوغ است.

 به عبارت دیگر خرسک زیراندازی است که در مقیاس با قالی در جایگاه پائین تری از حیث ارزش مالی و هم از نظر هنری قرار دارد. حفظ و نگهداری آن به وسیله ی شستشو با آب ولرم و شوینده های غیر اسیدی و دوری از آلایندگی های طبیعی همانند لارو بید، اشیای نوک تیز، آتش و رطوبت مداوم است.

دوره چین بافی (وارونه بافی)

یکی از صنایع دستی تزیینی – کاربردی ایران ” دوره چین بافی” نام دارد، که قدمت آن بالغ بر ۲۰۰ سال است و توسط عشایر ایل قشقایی استان فارس انجام می شود.

این دست بافته که چله کشی آن مانند گلیم است به روش بافت پود پیچی بافته می شود ولی به جای آن که پودها از روی دو جفت تار پیچیده شود، بافنده به وسیله ی آیینه ای که در زیر قرار می دهد پودها را از زیر یک جفت تار می پیچد و به همین دلیل به آن وارونه چین بافی نیز می گویند.

بافت به شیوه ی پودپیچی (سوزنی) انجام می گیرد ولی برعکس رند بافی، پودها به جای این که از روی تارهای کار بپیچد، از زیر کار می پیچد و به همین دلیل نقوش ایجاد شده بسیار ظریف و شبیه به پشت قالی است.

نقوش آن هندسی است و در کار تولید از انواع الیاف پشمی الوان استفاده می شود.

روش نگهداری آن حفاظت از رطوبت مداوم، حرارت و آتش، اشعه ی مستقیم و مداوم خورشید، سفید کننده های شیمیایی و اشیای نوک تیز و برنده است و با آب ولرم و صابون قابل شست شوی است.

رند بافی

یکی از صنایع دستی کاربردی ایران “رند بافی” یا (رندی بافی یا سرانداز بافی) نام دارد.

رند یکی از دست بافته های داری است که اغلب در اندازه و ابعاد قالیچه بافته می شود و از آن به عنوان زیرانداز، سفره ی آرد و … استفاده می کنند.

این نوع گلیم با نام محلی رندی در مناطق روستائی و عشایری استان (شهرستان های اردل، لردگان و بعضی نقاط فارسان) بافته می شود.

کارشناسان صنایع دستی استان در سال 1364 با بررسی انجام شده بر دستبافت های روستایی و عشایری استان متوجه نوعی خورجین متعلق به طایفه اولاد حاج علی شدند. این خورجین از سه تکنیک بافت شامل قالی بافی، گلیم بافی و رندی بافی تشکیل شده بود و از آن به بعد رندی بافی بر روی زیراندازی به نام سرانداز شکل گرفت .

رند به شیوه ی سوماک بافته می شود که در آذربایجان با همین تکنیک ورنی و در کرمان شیریکی پیچ را می بافند ( بافت سوماک نوعی تکنیک بافت است مابین گلیم و قالی، و آن عبارت است از پیچش مداوم پود به دور تارها).

رند مثل گلیم دو رو نیست و مانند قالی دارای پرز نیست، بلکه بافته ای است بین گلیم و قالی است.

به طور کلی طرح های آن ذهنی است و با نقوشی چون گیاهان تمثیلی، حیوانات، خشتی، لچک ترنج، خشت اولادی، سرو کاج، گل خورجین، کاج محلی، سه حوضی، پلمه، قیصری و … این دستبافته را تزیین می کنند.

مواد اولیه ی مورد نیاز در تار و پود، تمام پشم دست ریس پنج دولا تاب است، به جز قسمت های کناره که از موی بز به صورت دست ریس و شش لا تاب استفاده می کنند. (خاصیت موی بر آن است که از ورود مار و حشرات گزنده به دست بافته جلوگیری می کنند)

در استان چهار محال و بختیاری، شهرستان لردگان دارای رندهای زیبایی است.

طریقه ی نگهداری و شستشوی آن محافظت در حشرات، رطوبت مداوم، حرارت و آتش، اشعه ی مستقیم و مداوم خورشید و لامپ های فلورسنت، سفید کننده های شیمیایی و اشیای نوک تیز و برنده است و می توان آن را با آب ولرم (زیر ۳۰ درجه) و صابون های خنثی شسته و تمیز کرد.

شما در حال مشاهده انواع دستبافته های سنتی(7) در پلتفرم خورشیدک هستید

ads
  • چنانچه دیدگاهی توهین آمیز باشد و متوجه اشخاص مدیر، نویسندگان و سایر کاربران باشد تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاه شما جنبه ی تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.
  • چنانچه از لینک سایر وبسایت ها و یا وبسایت خود در دیدگاه استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه در دیدگاه خود از شماره تماس، ایمیل و آیدی تلگرام استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاهی بی ارتباط با موضوع آموزش مطرح شود تایید نخواهد شد.

  1. مسعود سلطانی گفته؛
    23:54 1401/03/29

    خیلی وقت بود به همچین چیزی نیاز داشتم

  2. قربانعلی زاهدی گفته؛
    22:30 1401/04/20

    باز هم مثل همیشه ترکوندید

  3. علی رضا مومنی گفته؛
    16:06 1401/04/26

    مطالب بی نظیر بود

  4. امید علوی گفته؛
    07:06 1401/06/08

    خیلی وقته دنبال همچین مطلبی هستم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لینک کوتاه برای به اشتراک گذاری
دسته بندی محتوای سایت
0